Jede Minsch hät ne Platz op der Ääd,
wo hä hin kann, wenn et ihm schlääch jeiht.
Wo ihn jeder, un doch keiner kennt,
wo’t ejal es, ov mer laach oder flennt.
Bei mir wor dat stets minge Fluss,
miehstens bei Ping em Hätz, en minger Bruss,
´t jitt nix Schöneres, als schreit mer erus,
wat einer kapott mät un wat erus muss:
Schön es et Levve, schön es et Levve,
Schiffe fahre vorbei, ich sage Adieu,
un ich ben frei.
Schön es et Levve, schön es et Levve,
ich odme deef en, lur övver der Rhing,
un spüre: Et Levve es schön!
Et jitt su vill, dat kütt un dat jeiht,
un et weed mieh, je ähler mer weed.
Et kütt vür, dat mer off jar nit weiß,
wat joot es, un wo mer für steiht.
Un dann jonn ich ahn minge Fluss,
dä mir säät, wat ich dunn muss.
Em Wasser, do speejelt sich ming Siel,
un dann weiß ich jenau, wat ich will…
Schön es et Levve, schön es et Levve, …
Jeder Mensch hat einen Platz auf der Erde,
wo er hingehen kann, wenn es ihm schlecht geht.
Wo ihn jeder – und doch keiner – kennt,
wo es egal ist, ob man lacht oder weint.
Für mich war das immer mein Fluss,
meist mit einem Ziehen im Herzen, in meiner Brust.
Es gibt nichts Schöneres, als herauszulassen,
was einen kaputt macht und was einfach raus muss:
Schön ist das Leben, schön ist das Leben.
Schiffe fahren vorbei, ich sage Adieu,
und ich bin frei.
Schön ist das Leben, schön ist das Leben.
Ich atme tief ein, schaue über den Rhein
und spüre: Das Leben ist schön!
Es gibt so viel, das kommt und geht,
und es wird mehr, je älter man wird.
Es passiert oft, dass man lange nicht weiß,
was gut ist – und wofür man eigentlich steht.
Und dann gehe ich zu meinem Fluss,
der mir sagt, was ich tun muss.
Im Wasser spiegelt sich meine Seele,
und dann weiß ich genau, was ich will…
Schön ist das Leben, schön ist das Leben…
Wenn du willst, übersetze ich dir auch die nächste Passage — hau einfach raus!
{title:ET LEVVE ES SCHÖN}
{subtitle:Björn Heuser}
Jede [A]Minsch hät ne [D]Platz op der [A]Ääd,
wo hä hin kann, wenn [E]et ihm schlääch [A]jeiht.
Wo ihn jeder, un [D]doch keiner [A]kennt,
wo’t [F#m]ejal es, ov mer [B]laach oder [E]flennt.
Bei [F#m]mir wor dat [E]stets minge [A]Fluss,
miehstens bei [Bm]Ping em Hätz, en minger [E]Bruss,
´t jitt nix [F#m]Schöneres, als [E]schreit mer [A]erus,
wat einer ka[B]pott mät un [E]wat erus muss:
{soc}
[A]Schön es et [D]Levve, [Bm]schön es et [E]Levve,
[C#m]Schiffe fahre vor[F#m]bei, ich sage Ad[D]ieu,
un [Bm]ich ben fre[E]i.
[A]Schön es et [D]Levve, [Bm]schön es et [E]Levve,
[C#m]ich odme deef [F#m]en, lur övver der [D]Rhing,
un [Bm]spüre: Et [E]Levve es [A]schön!
{eoc}
Et jitt su vill, dat kütt un dat jeiht,
un et weed mieh, je ähler mer weed.
Et kütt vür, dat mer off jar nit weiß,
wat joot es, un wo mer für steiht.
Un dann jonn ich ahn minge Fluss,
dä mir säät, wat ich dunn muss.
Em Wasser, do speejelt sich ming Siel,
un dann weiß ich jenau, wat ich will…
{soc}
Schön es et Levve, schön es et Levve, …
{eoc}
A D A
Jede Minsch hät ne Platz op der Ääd,
E A
wo hä hin kann, wenn et ihm schlääch jeiht.
D A
Wo ihn jeder, un doch keiner kennt,
F#m B E
wo’t ejal es, ov mer laach oder flennt.
F#m E A
Bei mir wor dat stets minge Fluss,
Bm E
miehstens bei Ping em Hätz, en minger Bruss,
F#m E A
´t jitt nix Schöneres, als schreit mer erus,
B E
wat einer kapott mät un wat erus muss:
A D Bm E
Schön es et Levve, schön es et Levve,
C#m F#m D
Schiffe fahre vorbei, ich sage Adieu,
Bm E
un ich ben frei.
A D Bm E
Schön es et Levve, schön es et Levve,
C#m F#m D
ich odme deef en, lur övver der Rhing,
Bm E A
un spüre: Et Levve es schön!
Et jitt su vill, dat kütt un dat jeiht,
un et weed mieh, je ähler mer weed.
Et kütt vür, dat mer off jar nit weiß,
wat joot es, un wo mer für steiht.
Un dann jonn ich ahn minge Fluss,
dä mir säät, wat ich dunn muss.
Em Wasser, do speejelt sich ming Siel,
un dann weiß ich jenau, wat ich will…
Schön es et Levve, schön es et Levve, …
1 4 1
Jede Minsch hät ne Platz op der Ääd,
5 1
wo hä hin kann, wenn et ihm schlääch jeiht.
4 1
Wo ihn jeder, un doch keiner kennt,
6m 2 5
wo’t ejal es, ov mer laach oder flennt.
6m 5 1
Bei mir wor dat stets minge Fluss,
2m 5
miehstens bei Ping em Hätz, en minger Bruss,
6m 5 1
´t jitt nix Schöneres, als schreit mer erus,
2 5
wat einer kapott mät un wat erus muss:
1 4 2m 5
Schön es et Levve, schön es et Levve,
3m 6m 4
Schiffe fahre vorbei, ich sage Adieu,
2m 5
un ich ben frei.
1 4 2m 5
Schön es et Levve, schön es et Levve,
3m 6m 4
ich odme deef en, lur övver der Rhing,
2m 5 1
un spüre: Et Levve es schön!
Et jitt su vill, dat kütt un dat jeiht,
un et weed mieh, je ähler mer weed.
Et kütt vür, dat mer off jar nit weiß,
wat joot es, un wo mer für steiht.
Un dann jonn ich ahn minge Fluss,
dä mir säät, wat ich dunn muss.
Em Wasser, do speejelt sich ming Siel,
un dann weiß ich jenau, wat ich will…
Schön es et Levve, schön es et Levve, …